Zaanstadberaad 11-1-2018: referendum nog steeds getraineerd 1


Zelfs na terechtwijzing van de bestuursrechter, blijven de voorstanders van het cult(d)uurcluster (d.w.z. de meerderheid van de gemeenteraad) het referendum maar traineren, teneinde de aanbesteding van dit miljoenenverslindende project – gevolg van nog altijd geheime deals – maar niet in gevaar te brengen. En waarschijnlijk ook om koste wat het kost maar geen gezichtsverlies te lijden.

Het agendapunt in het zaanstadbereaad van 11-01-2018 (terugkijken!), dat eigenlijk bedoeld was voor (hernieuwd) debat over de referendabelheid van het kredietbesluit (geven we Kultuurklutser en de bestuursrechter gelijk dat de bevolking ook iets te zeggen heeft over het besteden van zoveel poen aan een cultuurpaleis waar zij zelf niet om heeft gevraagd?), wordt op basis van stemmen door diezelfde raadsmeerderheid direct op sluwe wijze omgetoverd tot een sessie met “technische vragen” aan de eigen ingehuurde juristen over de omvang van de risico’s voor de aanbesteding bij de mogelijke besluiten/scenario’s.
Wéér geen eerlijke discussie over of de bevolking over zoiets ingrijpends inderdaad mee zou moeten kunnen praten dus, maar over de “gunstigste” keuzes om de reeds gesmede dealtjes maar niet in duigen te laten vallen…

Dan blijkt eigenlijk dat de huidige aanbesteding eigenlijk best (maar alleen dan) zonder veel oponthoud én met het minste risico “gewoon” door kan gaan als de raad eerst wel toestemming geeft voor het ophalen van de benodigde 5000 handtekeningen voor een referendum aanvraag, maar na ontvangst daarvan de aanvraag alsnog af gaat wijzen. De referendumverordening zou daar namelijk gewoon ruimte toe laten. Dit snode plan zou door de oplettende burger alleen wel eens (terecht) opgevat kunnen worden als onbehoorlijk bestuur, waartegen dan ook wederom bezwaar kan worden gemaakt…
Maar dat bezwaar heeft geen opschortende werking voor het project en het is bovendien niet iets waar het huidige bestuur bij de volgende verkiezingen op zou kunnen worden afgerekend, want de behandeling van dat bezwaar komt pas daarná.
Hoewel, wij weten natuurlijk allang welke partijen dit spelletje spelen (PvdA, Groen Links, VVD, D’66) en waar we dus vooral niet op moeten stemmen.
Trouwens, volgens mij ís met het goedkeuren van de referendumaanvraag na de eerste 500 handtekeningen al toestemming voor het ophalen van de overige 4500 gegeven en omdat het referendum daarna al is afgewezen “op grond van” artikel k” én dat door de rechter ongeldig is verklaard, zal men toch nú met andere argumenten moeten komen.
Hoogstens biedt artikel 6 lid 6 van de referendumverordening in dat stadium nog ruimte om het referendumverzoek na ontvangst van de benodigde handtekeningen af te wijzen als het verzoek niet aan de “hiervoor gestelde eisen voldoet”.
Maar ik ben geen jurist, laat staan een rechter…

Verder naar aanleiding van de bij het punt gestelde vragen:

  • De referendumvraag van Kultuurklutser zou niet helder zijn (de Wit):
    Volgens mij is dat wel het geval, namelijk of men het eens is met het kredietbesluit (de kosten voor het cultuurcluster). Er is niet voor niets gewacht met het indienen van de aanvraag tot er eindelijk een referendabel besluit op de agenda kwam. Wellicht kan e.e.a. nog wel duidelijker worden geformuleerd en toegelicht.
    Dat de negatieve gevolgen van het clusteren van cultuur in Zaanstad Jan de Bruin persoonlijk nog meer te harte gaan, dan de daarbij gemoeide kosten doet hier formeel niet ter zake.
  • Het zou in de (oorspronkelijke) petitie van Kultuurklutser slechts gaan om het stoppen van het cultuurcluster, maar dat is niet de referendumvraag (nogmaals de Wit):
    Dat klopt niet helemaal. Zeker is Kultuurklutser tegen het cult(d)uurcluster, maar in de petitie is opgeroepen tot het plaatsen van (toen nog digitale) handtekeningen voor een referendum. Weliswaar als mogelijkheid om aan de noodrem te kunnen trekken, maar ook en vooral om de bevolking – ook de voorstanders – een stem te geven. Er kwam zoals gezegd eerder geen besluit op de agenda waar een referendum over zou kunnen worden gehouden.
  • Het oordeel van de rechter zou pardoxaal en daarmee onuitvoerbaar zijn; Het bezwaar tegen het kredietbesluit is namelijk niet ontvankelijk verklaard, maar het kredietbesluit zou wel referendabel zijn en het referendum ertegen dus uitgevoerd moeten worden (de Wit):
    Dit is volgens mij helemaal niet met elkaar in tegenspraak. Het ingediende (burger)bezwaar is hier niet ontvankelijk verklaard omdat het een “democratisch” genomen raadsbesluit betreft, maar dat wil niet zeggen dat het een juist besluit is geweest en dus ook niet dat het niet referendabel zou zijn.
  • Het kredietbesluit zou ná het referendum moeten plaatsvinden, maar omdat het besluit al genomen is, zou het bij een referendum moeten worden ingetrokken of op zijn minst “on hold” moeten worden gezet (juriste):
    Dit klopt natuurlijk. De Raad heeft zichzelf destijds zelf in de vingers gesneden door in één en dezelfde vergadering(zoals de referendumverordening ook voorschrijft)  wel vóóŕ het kredietbesluit -,  maar ondanks dikbetaald en zelf aangevraagd advies tégen de referendabelheid te besluiten.
  • Het referendum had er al lang kunnen zijn als de Raad dit niet had tegengewerkt (Kat):
    Dat lijkt mij ook. De raad heeft zelf gedebateerd, besluiten genomen, bezwaren afgewezen en mee-geprocedeerd om het referendum uit -dan wel af te stellen i.p.v. zelf een referendum uit te roepen. Bovendien is het besluit tot bouwen op basis van geheime i.p.v. openbare afspraken gemaakt, zijn er eerder steeds maar geen agandapunten aangevoerd die referendabel zijn, heeft zij zelf een onderzoek ingesteld of het kredietbesluit wel referendabel is, heeft zij het referendum zelf eerst afgewezen op oneigenlijke gronden, het bezwaar daartegen zelf ook afgewezen, mee-geprocedeerd bij de bestuursrechter en komt zij nu alsnog alleen nog met technische vragen naar de risico’s voor de aanbesteding in plaats van (opnieuw) het debat over referendabelheid aan te gaan (en te kiezen). Dat de kosten van het cultuurcluster door uitstel zullen toenemen is dan ook niet aan de referendumvoorstanders te wijten, maar aan het uitstel- en afswijsgedrag van de plannenmakes en bestuurders zelf.
  • Het cultuurcluster had al gebouwd kunnen zijn als er geen tegenstand was geweest (Pietersma):
    Dat is dus niet waar; alle besluiten, uitwerking en opdrachten zijn volgens (eigen) planning en procedures in raadsmeerderheid doorgezet. De referendumkwestie zelf heeft daarbij nauwelijks tot noemenswaardige vertragingen geleid. De geboden tijd voor (de genegeerde) inspraak door de referendumvoorstanders is 5 minuten per inspraak geweest. De daaropvolgende raadsdiscussies hooguit enkele uren.
    De (ver)gunningsprocedures en zelfs de aanbesteding zijn inmiddels ook “gewoon” gestart. Dat dit alles later is dan aanvankelijk was gepland komt vooral doordat er eerder nog geen bouwer is gevonden, het plan steeds duurder is geworden zodat het budget steeds moest worden “bijgesteld” en er o.a. voor gekozen is om zelf het bestek te (laten) maken.
    En waarschijnlijk ook omdat er veel (en vooral binnenskamers) vergaderd is over de te volgen taktieken om het gebouw ons Zaankanters door de strot te duwen …
 
 
Peter Goldstein

Een reactie plaatsen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Een gedachte over “Zaanstadberaad 11-1-2018: referendum nog steeds getraineerd

  • A.S. van 't Hof

    Ik ga morgen zeker mijn handtekening ter ondersteuning van het referendum plaatsen.
    Wat ik in het hele verhaal mis is het aanbieden van alternatieve locaties voor het exposeren van kunst.
    Is in dit geval de Stelling van Amsterdam misschien een goed uitgangspunt?
    Staat op de werelderfgoedlijst en ligt voor zover ik weet alleen maar in niemandsland te verpauperen.